‘t Leetvermaak

Na een snelle check kom ik tot de conclusie dat Ieper momenteel ondervertegenwoordigd blijkt op mijn blog… Niet zo verwonderlijk natuurlijk voor een stad waar ik slechts sporadisch en doorgaans in familiale context kom. En met de recente verhuis van Souvenir naar Gent, mag ik nog een reden schrappen om daar uit eten te gaan… Het moet wel gezegd dat het nieuwe kunstwerk van 600.000 beeldjes op het domein Palingbeek naar aanleiding van 100 jaar Eerste Wereldoorlog mij – behalve familie – een extra reden geeft om naar de Westhoek te trekken. Buiten Souvenir prijkten trouwens het onvermijdelijke In ‘t Klein Stadhuis en De Fonderie als Ieperse stekjes op mijn ‘lekker eten’ pagina.

Genoeg intro over uit eten in Ieper! Misschien even focussen op het waarom van ons recentste diner in de stad van de Lakenhallen, de Menenpoort en de Vestingen: de geboorte van Isa, ook wel mijn metekindje of het derde kindje van mijn zus.

Continue reading

Calla’s

Ergens vlak na De Warmste Week eind vorig jaar belde een vriendin mij lichtjes paniekerig op: ze bood wat té enthousiast op de online veilingen voor lunches met vier personen in enkele restaurants van de Jong Keukengeweld actie. Telkens € 200 (dus € 50 per persoon) bij zes restaurants. In de veronderstelling dat ze in de meeste gevallen overboden zou worden, net zoals bij de vorige edities. Niet dus! En zo moest ze in één keer € 1200 ophoesten voor het goede doel… Uiteraard geen échte ramp, niettemin had ze het net iets anders voor ogen. Anyway, onder meer de zesta ladies to the rescue wat één van de zes biedingen betreft. Ondertussen heeft Caroline – aka foodblogger Avocado van de Duivel – onderhandeld dat we ook met drie personen ‘s avonds mogen gaan eten. Net iets handiger voor werkende mensen als Kathy en mezelf…

Eén van die zes restaurants is Calla’s vlakbij het station in het West-Vlaamse Aalter. Ik moet eerlijk toegeven dat ik quasi nooit in Aalter kom; in mijn zelfstandig-bijberoep-leven hoogstens eens voor een resto review, zoals bij Woestyne. Nochtans ligt Aalter niet zo ver van Gent, als ik in Antwerpen afspreek ben ik letterlijk veel verder van huis. Wel nog even melden dat Waze mij op de terugweg wel behoorlijk beetnam door mij langs verlaten boerenweggetjes naar huis te sturen. Best akelig eerlijk gezegd…

Soit, ik kom als tweede bij Calla’s aan. Mijn vriendin Kathy zit naar goede gewoonte al te wachten op de rest. Eerst en vooral mijn complimenten voor het prachtige pand… Mocht ik niet in een nieuwbouw wonen, dan zou ik wel kunnen aarden in een dergelijke woning.

We krijgen ondertussen de kaart van gastvrouw Lien Van Nevel en een vriendelijke uitleg dat voor ons het marktmenu (drie gangen – € 43) voorzien wordt – en dat één van ons dan zal moeten betalen. Eerlijk gezegd slaan we niet echt acht op die uitleg, omdat we ervan uit gaan dat Caroline alles geregeld heeft.

Gezien er een glas champagne inbegrepen zit in het menu, knikken we gedwee. Ik moet spontaan aan Brigitte Kaandorp en haar héél zwaar leven denken…

Bij de bubbels horen een stoet hapjes, een resem opwarmertjes dus van chef Niels De Landtsheer en sous-chef Sofie.

  • popcorn met rode curry
  • jonge sla met pecorino en mosterdmayo
  • macaron van pistache en geitenkaas
  • hoeve-eitje met gepekelde champignon
  • cake van cheddar

Continue reading

Mijn favoriete lunchadresjes in de buurt van De Krook – UPDATE 2018

Iets meer dan een jaar geleden verhuisde imec Ghent (formerly known as iMinds) van de AA Tower op het Zwijnaardse Technologiepark naar dé nieuwe architecturale landmark van Gent: De Krook. Nogal wat verdiepen werden ingevuld door de bibliotheek – genoeg redenen dus voor mezelf om na lange tijd opnieuw lid te worden van de bib. Op de vierde etage kwamen imec, enkele onderzoeksgroepen van UGent en CultuurConnect te zitten. Naar deze verhuis keek ik eerlijk waar maanden, zelfs jaren uit. Want werken in het centrum van de stad waar ik woon, dat lijkt me simpelweg zalig!

Foto: Instagram @elidesc

Waar er gewerkt wordt, moet er uiteraard ook gegeten worden… Daarom maakte ik naar aanleiding van de verhuis een lijstje met eetadresjes op maximum vijf minuten wandelen van De Krook. Over de meeste schreef ik ooit (vaak reeds enkele jaren geleden) een blogpost. Aangezien de horeca een volatiele sector blijft, kan er op een jaar tijd nogal wat veranderen. Daarom een update met ook een nieuwe volgorde waaruit mijn persoonlijke voorkeur iets meer naar voor komt.

 

Continue reading

Café Théatre

Waar dineer je als je tegen 19u30 in de Gentse opera verwacht wordt voor Pelléas et Mélisande? Wel, Café Théatre is als buur van de opera een erg logische keuze en we denken dan ook niet veel langer na… Café Théatre it will be. Vreemd genoeg schreef ik nooit eerder iets over deze gevestigde waarde in Gent.

We parkeren onder de Kouter en wandelen iets na 18u00 binnen. Aanmelden doe je aan de ingang en daarna krijgen we een tafeltje voor twee toegewezen: mijn vader kiest de zetel, ik ga dus voor de stoel. Op de (grote – qua afmetingen) kaart staan voornamelijk klassiekers, zoals carpaccio van rund, bouillabaisse, slibtongetjes of lamskroon.

Starten doen we met een glas champagne Autréau Brut 1er Cru (€ 11), we zijn tenslotte onderweg naar de opera… Op tafel komt een klein potje kaaschips te staan als hapje: erg eenvoudig wel voor een zaak die toch een stevige € 26 rekent voor een vol-au-vent.

Ondertussen staat ons besluit vast. Mijn vader vraagt de gepocheerde zeewolf. Die blijkt helaas niet meer voorradig, bijgevolg switcht hij naar het tussenribstuk met pepersaus, frieten en veldsla (€ 29) als back-up plan. Ik ga voor iets atypisch Elise, niettemin een specialiteit van Café Théatre: rundstartaar bereid à la minute, frieten, sla, mayonaisedressing (€ 23).

En die ziet er zo uit…

Continue reading

knees to chin

Op mijn restolijstje staan momenteel 37 restaurants en knees to chin prijkte op plaats 8 – wat dus wil zeggen dat ik al vrij lang uitkijk naar een nadere kennismaking met hun rice paper rolls. Wanneer ik in de namiddag een conferentie bij deBuren in mijn agenda heb staan, besluit ik om in Brussel te lunchen en naar de knees to chin vestiging in de Vlaamsesteenweg te trekken. Ik ontdekte deze zaak online én in real life toen ik iets meer dan een jaar geleden dineerde bij SAN aan de overkant van de straat.

Continue reading