#readinghabitsbooktag

Het was Trees Accou van De Bende van het Boek die mij tagde op Instagram met als bedoeling mijn leesgewoontes prijs te geven… There’s a hashtag for that: #readinghabitsbooktag. Trees beantwoordde die vragen op Instagram, ik vind het net iets handiger om dit in een blogpostje uit te typen.

Continue reading

Niet dat het iets uitmaakt

Een boek van Bert Moerman

You had me at the title… Want ik heb een zwak voor een bepaald soort titel. Hoe kan ze omschrijven? Ze zijn doorgaans eerder lang en bevatten een humoristische of dramatische ondertoon. Denk aan De 100-jarige man die uit het raam klom en verdweenDe cursus ‘omgaan met teleurstellingen’ gaat wederom niet doorDe wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een IKEA-kast of Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won. Ik denk dat jullie nu wel begrijpen waar ik op doel.

‘Niet dat het iets uitmaakt’ blinkt wellicht uit door iets korter en des te intrigerender te klinken. Want de gelatenheid bonkt in deze woorden en mijn nieuwsgierigheid kriebelt bijgevolg harder dan ooit. De lovende kritieken helpen uiteraard ook.

*omdat ik het moeilijk tot quasi onmogelijk vind om iets over een boek te schrijven zonder op één of andere manier te spoilen, bij deze een alert* Continue reading

Rood zien

Een boek van Lina Meruane

Ik moet eerlijk toegeven dat ik de laatste maanden mijn leeslust wat verloren was… Sinds begin 2018 las ik slechts drie boeken: één pageturner van Nicci French, één dagboek van een chefkok – meer bepaald Kobe Desramaults – en één non-fictie boek in het kader van mijn job. De reden ligt voornamelijk in mijn aangepaste tijdsverdeling nu Georges in mijn leven is gekomen. Vroeger las ik vaak ‘s ochtends in bad, daar vind ik tegenwoordig helaas de tijd niet meer voor. Ook ging Georges tot voor kort vrij laat (tussen 21u00 en 22u00) slapen en hoewel hij echt een schatje is, vraagt hij tijdens zijn wakkere uurtjes vanzelfsprekend aandacht – die hij uiteraard meer dan verdient.

Ere wie ere toekomt: het waren de dames van @bendevanhetboek – Sara en Trees zijn trouwens beiden ex-collega’s – die mij triggerden om opnieuw wat boeken op mijn TO READ lijst in Goodreads te zetten. ‘Niet dat het iets uitmaakt’ van Bert Moerman, ‘Oker’ van Ellen Verstrepen en ‘Rood zien’ van Lina Meruane. En dat laatste boek hoefde ik niet te reserveren in De Krook, vandaar dat ik hiermee van start ging…

* toch wel een beetje spoiler alert * Continue reading

Met de VW California naar Noorwegen

Reisplannen maken. Doorgaans zijn we van de last-minute soort, behalve dan dit jaar… We waren we er eens relatief vroeg bij, wellicht omdat er in ons leven toch één grondige upgrade – genaamd Georges – is doorgevoerd op 10/10/2017. Waar ga je heen met een bijna tien maanden oude baby? Andalusië (inclusief kitesurflessen voor de meneer) speelde in ons hoofd, alleen belanden de optelsom vliegtuig + auto + appartement én het hete klimaat wel op het lijstje met nadelen.

Op een avond komt hij thuis met de melding dat een bevriend koppel vier weken met een mobilhome door Zweden en Noorwegen zou trekken. Of dat niet iets voor ons zou zijn? WAT? MEEN JE DAT? Weet dat gans Scandinavië al jaren tot mijn verbeelding spreekt. Noorwegen, Zweden, Denemarken en Finland ken ik bijna enkel uit de kwalitatieve fictiereeksen die ze ginds maken. Enkel in de Zweedse hoofdstad Stockholm was ik ooit een paar jaar geleden voor een conferentie. Ik had er mij eigenlijk een beetje bij neergelegd dat mijn vriend nogal houdt van een zekere zongarantie, bijgevolg zei ik meteen ‘JA!’.

Over het vervoersmiddel hoefden we niet erg lang na te denken. Hij heeft wel iets met de VW California en zeker met die nieuwste perfect ingerichte modellen. Na wat online speurwerk belanden we bij Garage Van Hoe & Zonen in Zwijnaarde. Daar verhuren ze nogal wat – zo’n veertigtal – dergelijke campers: hij mag het model (Ocean, met elektrisch dak en drie batterijen) kiezen en ik de kleur (een combinatie van wit en kurkumageel).

Tadaaaaa! Machtig, toch?

Continue reading

De dag van de doden

Een dag van Nicci French

Wat was ik aangenaam verrast toen bleek dat er na de zeven boeken volgens de zeven dagen van de week in deze reeks rond psychoanalytica Frieda Klein nog een achtste exemplaar – en logischerwijs meteen torenhoog gekatapulteerd als apotheose – volgde… Enkele dagen na de verschijning in België kocht ik ‘De dag van de doden’, al lukte het mij wel om op karakter niet te starten met lezen en dat genot te bewaren voor mijn recente weekje vakantie in de Pyreneeën. De combinatie van schrijversduo Nicci French en protagoniste Frieda Klein heeft nochtans een sterke uitwerking op mij – als in ‘LEES MIJ! LEES MIJ NU!’…

Continue reading