De dag van de doden

Een dag van Nicci French

Wat was ik aangenaam verrast toen bleek dat er na de zeven boeken volgens de zeven dagen van de week in deze reeks rond psychoanalytica Frieda Klein nog een achtste exemplaar – en logischerwijs meteen torenhoog gekatapulteerd als apotheose – volgde… Enkele dagen na de verschijning in België kocht ik ‘De dag van de doden’, al lukte het mij wel om op karakter niet te starten met lezen en dat genot te bewaren voor mijn recente weekje vakantie in de Pyreneeën. De combinatie van schrijversduo Nicci French en protagoniste Frieda Klein heeft nochtans een sterke uitwerking op mij – als in ‘LEES MIJ! LEES MIJ NU!’…

Continue reading

Mijn favoriete lunchadresjes in de buurt van De Krook – UPDATE 2018

Iets meer dan een jaar geleden verhuisde imec Ghent (formerly known as iMinds) van de AA Tower op het Zwijnaardse Technologiepark naar dé nieuwe architecturale landmark van Gent: De Krook. Nogal wat verdiepen werden ingevuld door de bibliotheek – genoeg redenen dus voor mezelf om na lange tijd opnieuw lid te worden van de bib. Op de vierde etage kwamen imec, enkele onderzoeksgroepen van UGent en CultuurConnect te zitten. Naar deze verhuis keek ik eerlijk waar maanden, zelfs jaren uit. Want werken in het centrum van de stad waar ik woon, dat lijkt me simpelweg zalig!

Foto: Instagram @elidesc

Waar er gewerkt wordt, moet er uiteraard ook gegeten worden… Daarom maakte ik naar aanleiding van de verhuis een lijstje met eetadresjes op maximum vijf minuten wandelen van De Krook. Over de meeste schreef ik ooit (vaak reeds enkele jaren geleden) een blogpost. Aangezien de horeca een volatiele sector blijft, kan er op een jaar tijd nogal wat veranderen. Daarom een update met ook een nieuwe volgorde waaruit mijn persoonlijke voorkeur iets meer naar voor komt.

 

Continue reading

Stock Delivery

Wanneer een vriendin via Messenger meedeelt dat ze die avond Stock Delivery eten en vraagt of ik dat ken, ga ik meteen op onderzoek uit… Het blijkt een vrij nieuw concept te zijn van aan huis geleverde bouillons met bijgerechten.

Spannend! Dat wil ik ook!

De dame achter de bouillons heet Virginie Popelier, ze maakt alles zelf en levert dus aan huis vanaf drie porties aan € 10 per stuk. Omdat het mij niet geheel duidelijk is hoe besteld kan worden, stuur ik een berichtje via Messenger. En dan blijkt dat dat de manier is… Ik geraak op donderdag tegen de avond in conversatie en kan de volgende dag mijn bestelling al thuisgeleverd krijgen in Mariakerke. Fijn! Dan zetten we het weekend op een gemakkelijke (en hopelijk smakelijke) manier in.

Het leveruur schuift een beetje, maar dat maakt voor mij niet zoveel uit – gezien ik momenteel van mijn laatste dagen bevallingsrust geniet. Er wordt mij trouwens ook gevraagd of ik de levering graag warm (in haar blijkbaar bekende thermossen) of koud (in bokalen) wil. Omdat de levering ‘s middags gepland staat en de consumptie ‘s avonds, mag dat gerust in bokalen zijn voor ons.

Bij levering blijkt er een kleine vergissing gebeurd te zijn: we krijgen twee bijgerechten voor de bouillon met kip en eentje voor de bouillon van tomaat en rund, maar het moet helaas omgekeerd zijn. Even is er verwarring, een paar uur later staat er echter een extra potje rundbijgerecht voor deur (wegens op dat moment niet thuis).

Continue reading

Gelezen in 2017 – Te lezen in 2018

2017 was een uitzonderlijk leesjaar. Bij de start van het jaar nam ik mij voor om niet overmoedig te worden en voor mijn Goodreads Reading Challenge hetzelfde aantal als het jaar daarvoor als doel te stellen – meer bepaald 12 stuks, oftewel eentje per maand. Een grote maand later bleek dat het een uniek jaar zou worden: we verwachtten een baby – die op 10/10/2017 geboren werd, tot het mannelijk geslacht behoort en Georges heet. De eerste zes maanden van mijn zwangerschap was ik bijzonder moe en dropte mijn energielevel gevoelig. Dat hield nogal wat nadelen in, niettemin tegelijk ook één voordeel: ik rustte vaker en las in 2017 dubbel zoveel boeken als aanvankelijk gepland.

Continue reading

Wat jij niet ziet

Een boek van Sarah Pinborough

2017 is het jaar van mijn zwangerschap en de geboorte van Georges en dus tegelijk het jaar van onverwacht veel boeken lezen. Ik plande er twaalf, het werden er nu al het dubbele. Dit 24ste exemplaar reken ik absoluut tot één van mijn favorieten van dit jaar… Het was een collega die mij dit boek aanraadde tegen de verveling tijdens mijn bevallingsverlof. Het zal wellicht niemand verwonderen dat ik meer boeken las toen Georges nog in mijn buik zat, desalniettemin deed ik slechts een paar dagen over ‘Wat jij niet ziet’ en dat zegt toch al veel.

Continue reading