knees to chin

Op mijn restolijstje staan momenteel 37 restaurants en knees to chin prijkte op plaats 8 – wat dus wil zeggen dat ik al vrij lang uitkijk naar een nadere kennismaking met hun rice paper rolls. Wanneer ik in de namiddag een conferentie bij deBuren in mijn agenda heb staan, besluit ik om in Brussel te lunchen en naar de knees to chin vestiging in de Vlaamsesteenweg te trekken. Ik ontdekte deze zaak online én in real life toen ik iets meer dan een jaar geleden dineerde bij SAN aan de overkant van de straat.

Continue reading

Brasserie Du Parc

Ken je dat gevoel, een coup de foudre voor een bepaalde plek?

Voor mijn 35ste verjaardag plannen we een lang weekend Oostende in, meteen het eerste (inlandse) tripje voor onze inmiddels vier maand oude Georges. Logeren doen we op de 30ste etage van het intrigerende Europacentrum, het appartementsgebouw dat opvallend boven alle andere uittorent. Ik wil drie dingen doen: ontspannen, kunst (denk Het Vlot – Kunst is (niet) eenzaam) en eten. Dat eten moet zich tegenwoordig wel onderschikken aan onze Georges. Gelukkig mogen we voorlopig absoluut niet klagen: meer zelfs, hij lijkt het fijn te vinden om op pad te zijn met papa en mama.

Dus ik herhaal. Ken je dat gevoel, een coup de foudre voor een bepaalde plek? Vooraleer we vertrokken, zei mijn vriend dat hij zeker een koffie wou drinken op die ene plek in Oostende daar op die mooie hoek. We waren er inderdaad al eerder bij zomerse temperaturen voorbijgewandeld en ik kan me niet meer exact herinneren of er toen net wel of net geen plaats was op het terras.

Anyway, tijdens dit winterse weekend moeten we sowieso binnen zitten bij Brasserie Du Parc en laat dat authentieke interieur nu net helemaal ons ding zijn.

Foto: Website CityZine

Continue reading

Mommy’s Bastards

Voor mijn 35ste verjaardag plannen we een lang weekend Oostende in, meteen het eerste (inlandse) tripje voor onze inmiddels vier maand oude Georges. Logeren doen we op de 30ste etage van het intrigerende Europacentrum, het appartementsgebouw dat opvallend boven alle andere uittorent. Ik wil drie dingen doen: ontspannen, kunst (denk Het Vlot – Kunst is (niet) eenzaam) en eten. Dat eten moet zich tegenwoordig wel onderschikken aan onze Georges. Gelukkig mogen we voorlopig absoluut niet klagen: meer zelfs, hij lijkt het fijn te vinden om op pad te zijn met papa en mama.

Voorbereiding is het halve werk. Dus snuffel ik wat rond op de website van #visitoostende, download de OSTNDR app en consulteer via Twitter @pieterhens – die bij de toeristische dienst van de stad werkt. Hij raadt aan om bij Mommy’s Bastards langs te gaan en dat doen we dan ook bij wijze van verjaardagslunch.

Eerste indruk? Nogal hipster met op de kaart een bebaarde man met muts en pijp én fancy food quotes op de menukaart. Terwijl ik deze blogpost aan het schrijven ben, valt de nieuwste Lazy Monday (een magazine voor horeca professionals) in de bus en daarin staat toevallig een artikel over Mommy’s Bastards. Hoewel ik nu al kan zeggen dat ons bezoekje op zich als aangenaam bezoekje kan gelabeld worden, krijg ik extra sympathie voor de heren na het lezen van het Lazy Monday artikel. Blijkbaar baatten gastheren Kevin en Stefan op dezelfde locatie elf jaar lang De Mosselbeurs uit, het – nomen est omen –mosselrestaurant dat ze overnamen van Kevins ouders. Respect voor het lef om zo’n ommezwaai te maken, dubbel respect als je dat op dezelfde locatie doet! Een ware extreme makeover.

Continue reading

factor.ae

Ondertussen volg ik Ae Jin Huys toch al een tijdje… Even graven op de blog brengt mij bij posts over de lancering van haar Koreaanse BBQ concept MOKJA, de MOKJA pop-up tijdens de Gentse Feesten van 2015 en tevens tijdens de editie van afgelopen zomer. Inmiddels is deze Gentse schone – want ja, ik vind dat één van de knapste madammen van Gent – geland op de site van de Eskimofabriek. Daar baat ze sinds enkele maanden factor.ae uit: een onbijt- en lunchplek, plus de vaste locatie voor haar MOKJA catering.

Continue reading

Stock Delivery

Wanneer een vriendin via Messenger meedeelt dat ze die avond Stock Delivery eten en vraagt of ik dat ken, ga ik meteen op onderzoek uit… Het blijkt een vrij nieuw concept te zijn van aan huis geleverde bouillons met bijgerechten.

Spannend! Dat wil ik ook!

De dame achter de bouillons heet Virginie Popelier, ze maakt alles zelf en levert dus aan huis vanaf drie porties aan € 10 per stuk. Omdat het mij niet geheel duidelijk is hoe besteld kan worden, stuur ik een berichtje via Messenger. En dan blijkt dat dat de manier is… Ik geraak op donderdag tegen de avond in conversatie en kan de volgende dag mijn bestelling al thuisgeleverd krijgen in Mariakerke. Fijn! Dan zetten we het weekend op een gemakkelijke (en hopelijk smakelijke) manier in.

Het leveruur schuift een beetje, maar dat maakt voor mij niet zoveel uit – gezien ik momenteel van mijn laatste dagen bevallingsrust geniet. Er wordt mij trouwens ook gevraagd of ik de levering graag warm (in haar blijkbaar bekende thermossen) of koud (in bokalen) wil. Omdat de levering ‘s middags gepland staat en de consumptie ‘s avonds, mag dat gerust in bokalen zijn voor ons.

Bij levering blijkt er een kleine vergissing gebeurd te zijn: we krijgen twee bijgerechten voor de bouillon met kip en eentje voor de bouillon van tomaat en rund, maar het moet helaas omgekeerd zijn. Even is er verwarring, een paar uur later staat er echter een extra potje rundbijgerecht voor deur (wegens op dat moment niet thuis).

Continue reading