De waarheid over de zaak Harry Quebert

Een boek van Joël Dicker

Wat. Was. Me. Dat. Het moet jaren geleden zijn dat ik nog zo in de ban geraakte van een boek… Op 18 april startte ik in deze toch wel lijvige roman van 632 pagina’s, in de ochtend van 22 april draaide ik de laatste om. En voor alle duidelijkheid: ik had geen vakantie – al moet ik toegeven dat ik een moment overwogen heb om een dagje verlof te nemen ter ere van het sneller uitlezen van deze klepper.

De Zwitserse auteur Joël Dicker kende ik helemaal niet. Ik kreeg het boek van een (lees)vriendin die mij een pakketje van vier boeken (dit + Meer dan een minnaar + Het West-Vlaams versierhandboek + Open stad) uitleende. Toen ik de overige drie romans alvast terugbracht, zei ze me dat het laatste wellicht nog het meest mijn meug zou zijn. En dat bleek ook absoluut te kloppen! De reden dat ik het pas als laatste ter hand nam, benoem ik als mijn schrik voor dikke boeken… Zou daar trouwens een blablablafobie-woord voor bestaan?

Het verhaal speelt zich af in en rond het fictieve kuststadje Aurora (New Hampshire) aan de Amerikaanse oostkust. Daar woont de man van de titel – Harry Quebert, schrijver en professor – nabij Goose Cove in een villa met zicht op en rechstreekse toegang tot de oceaan. Zijn poulain Marcus Goldman schreef een eerste vrij succesvolle roman en komt hem een jaar na de roem opzoeken om z’n writer’s block te overwinnen.

Ook de rustige omgeving en de nabijheid van zijn leermeester lijken geen soelaas te brengen. Tot in de tuin van Harry Quebert het lichaam van het dertig jaar geleden verdwenen tienermeisje Nola Kellergan gevonden wordt. Al snel wordt Harry beschuldigd en geeft hij zijn (verboden) relatie met Nola toe: Harry was 34, Nola amper 15. Desalniettemin schreeuwt hij zijn onschuld over de moord. Marcus gaat op onderzoek om de naam van zijn vriend te zuiveren.

Dat zijn tweede nog succesvollere boek over deze zaak gaat, zal niemand verrassen. Maar het antwoord op de vraag Who killed Nola Kellergan? zorgt ervoor dat ik het boek met moeite weg kan leggen. Wat een pageturner!

En ja, ik heb dat volledig-in-de-ban-zijn-van ook een beetje met de Frieda Klein thrillers van Nicci French. Het zevende en laatste boek uit deze reeks – genaamd ‘Zondagochtend breekt aan’ – is net uit en laat dat meteen het volgende zijn waar ik mijn tanden in zet…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *