Ik Jan Cremer

Een boek van Jan Cremer

Dat ‘Ik Jan Cremer’ thuishoort in de reeks verboden boeken van De Morgen valt niet te betwisten. Mijn aanleiding om eens treffelijk kennis te maken met Jan Cremer – who the f*ck is this dude – ontspruit uit een inmiddels al niet meer zo nieuwe bar op het Gentse Kramersplein aan het begin (of is dat het einde) van de Overpoort: Bar Jan Cremer. De bagels zijn er lekker, de ligstoelen pakken nogal wat zon en dus prikkelt de inspiratiebron. Tijdens een tuinfeestje bij vrienden leen ik dit boek dan ook even uit hun bibliotheek.

2014-09-01 08.00.32

Tijdens het lezen stel ik mij voortdurend de vraag: is dit écht autobiografisch of een schromelijke overdrijving of een verwarring van werkelijkheid en droom / nachtmerrie? Waren die jaren ’50 en ’60 dan écht zo wild en straffeloos? Het boek bulkt namelijk van het geweld, de gruwel, de grofheid. En van de obsceniteiten. Nu kan ik wel tegen een stootje, maar hoofdstukken lang doorbomen over kakken (en alle liefst zo plat mogelijke synoniemen) hoeft toch niet voor mij. Idem plastisch omschrijven hoe je met een keukenmes de schotwond in het achterwerk van een vriend bewerkt om het gebruik van een vuurwapen te verdoezelen. Enzovoort, enzoverder.

Toch ben ik enigszins tevreden dat ik kennisgemaakt heb met de heer Cremer, voor mijn culture générale. Erg aangenaam zou ik het toch niet noemen.

Umamido

When in Brussels, dan overloop ik even mijn restolijstje om te zien of daar nog iets met een BXL-tintje tussen staat. Zo ook op een zondagmiddag na een streep cultuur: Umamido is in de running wegens open op zondag en geen reservatie mogelijk. Dus zet ik koers naar het Flageyplein, waar vlakbij in de Chaussée de Vleurgat 1 deze Japanse ramenbar rockt.

2014-08-31 12.30.53

Continue reading

Villa Empain

Lijstjesmadammen als ik hebben ook zo’n ding met ‘leuke uitjes’ en daar staat Villa Empain al meer dan twee jaar geduldig op te prijken. Een vrij lege zondagse agenda leidt mij naar deze bijzondere plek in Brussel die beheerd wordt door de Boghossian Stichting. Vanuit de Libanees-Armeense oprichters van de stichting komt wellicht de baseline ‘Een centrum voor kunst en dialoog tussen de oosterse en de westerse cultuur’.

2014-08-31 12.08.33-1

Continue reading

Viva Sara

Om anderhalf uur te overbruggen zetten we koers richting de Grote Markt van Kortrijk: naar Viva Sara, ook wel Viva Lekkere Koffie. Eén van de collega’s maakt van de gelegenheid gebruik om z’n lege koffiemachine van een voorraadje door Koffiebranderij Deprez gebrande bonen te voorzien. Hoewel de zon schijnt, installeren wij ons binnen om wat te werken. De gratis WIFI van de stad Kortrijk reikt niet tot daar, maar we krijgen de code van Viva Sara in ruil. Het grote en opvallend mooi ingerichte pand is zo goed als leeg, op een paar bejaarden na.

Een vriendelijke en strak geklede (wit hemd, bretellen en zwarte vlinderdas) ober komt onze bestelling opnemen: we beginnen met koffie en vragen alvast de lunchkaart voor straks. Eerst een cappucinno (€ 3,30) dus! Die komt even later met een pluim in het melkschuim en een verleidelijk bordje ter begeleiding. Zalig zandwafeltje, het mag gezegd.

2014-08-27 11.37.52

Continue reading