Foodstorms

Foodstorms – oftewel het ontdekken van een (h)eerlijke plant-based keuken in een hedendaagse setting – volg ik al een tijdje. De man achter deze verfijnde vegetarische keuken is Gentenaar Kevin Storms die jarenlang bij Avalon kookte. Hij popte al op in De Zuidkant, ergens in Steendam (als ik mij niet vergis) en recent in de Sint-Jacobsnieuwstraat waar vroeger Balls & Glory zat met Foodstorms Layers. Deze pop-up liep gisteren (17/06/2017) af, dus het wordt uitkijken naar zijn volgende project…

Continue reading

Libanese Snack

Ik krijg vaak de commentaar dat ik veel (sjiek) uit eten ga… Dat zal statistisch gezien wellicht kloppen, daarbij wil ik toch even de kanttekening maken dat ik minstens even enthousiast kan worden van een perfect pak friet of een eethuisje waar je spotgoedkoop kan eten als van een sterrenmaal. En die laatste beleving onderging ik afgelopen week nogmaals bij Libanese Snack, een doodeenvoudig Libanees restaurant op de hoek van de Rodelijvekensstraat. Bij het voorbijwandelen merken we dat er plaatsen vrij zijn op het terras en die worden door ons meteen bezet – uiteraard na binnen even gecheckt te hebben of ze niet gereserveerd zijn. Mijn vriend en de ons vergezellende vriendin zijn er samen al eerder geweest, voor mij wordt het mijn eerste keer.

De vriendelijke uitbater charmeert en bezorgt ons elk een menukaart die foto’s van het eten bevat. Menukaarten met foto’s: zo fout dat het opnieuw leuk wordt… De deelbare gerechtjes kosten gemiddeld € 6 en we besluiten om er 2 per persoon (dus 6 in totaal, want we zijn met 3) te selecteren. Wegens keuzestress belanden we uiteindelijk op 7 stuks die achteraf gezien meer dan genoeg blijken. Er kunnen trouwens ook hoofdschotels (€ 12 à 16) per persoon besteld worden bij Libanese Snack, dus delen moet je zeker niet als een verplichting zien. De anderen vragen een karaf rode wijn, ik hou het bij Gini en spuitwater.

Laten we meteen overgaan naar wat er allemaal op onze tafel komt te staan… Elke liefhebber van Libanees eten zal nu gegarandeerd watertanden!

Continue reading

Het Ministerie van Werkplezier

Een boek van Ilse Ceulemans

De subtitel ‘Alles went, behalve slecht management’ spreekt – euhm… – boekdelen. Ik herinner me dat ik onlangs zei tegenwoordig alleen nog fictie te lezen, maar de klinkende titel en veel enthousiasme op Goodreads zetten mij toch aan tot een uitstapje richting de categorie non-fictie. We gaan opnieuw voor een sprintje van een week, want dit populaire boek kan bibliotheek De Krook niet langer dan een week missen.

Continue reading

La Buvette

Het wordt stilaan een traditie, dat we om de X tijd een culinair / gastronomisch / high-end etentje plannen met Geert en Belle. Eentje die wat afwijkt van onze dagdagelijkse food(ie)paden en ons tevens naar plaatsen brengt waar je minder makkelijk spontaan heen rijdt… Zo stond vorig jaar het afscheid van In De Wulf in Dranouter op de planning, inclusief een overnachting in een dolle Airbnb te Bailleul. Dit jaar doen we Brussel aan, want La Buvette staat al jarenlang op mijn restolijstje. Het initiële plan met fullfledged weekend wordt uiteindelijk een avondje wegens druk-druk-druk en zo.

We spreken om 18u00 af bij Bar Du Matin, een bar helemaal naar onze meug op de kruising van de Alsembergsesteenweg en de Albertlaan. Op het bruisende – ja, dat adjectief komt altijd in me op als ik aan Brussel denk – terras voelen we ons meteen grootstedelijk en dus in onze nopjes. Wel onderga ik enige stress omdat La Buvette nog op mijn voicemail blijkt te staan voor een telefonische bevestiging. Ik ging ervan uit dat alles in orde was na de herinneringsemail zonder verdere instructies, maar krijg ze gelukkig nog aan de lijn waardoor ik alsnog van het aperitief kan genieten.

Tegen 19u30 arriveren we dan als eerste eetgasten iets verder in de Alsembergsesteenweg. We krijgen een tafeltje op de piepkleine benedenverdieping van de voormalige beenhouwerij; de authentieke tegeltjes en de vleeshaken bleven onaangeroerd.

De eerste keuze van de dag bestaat uit zes (€ 49) of negen (€ 64) gangen. Lang wordt er niet getwijfeld: als we naar Brussel komen om te dineren, dan mag het all the way zijn. Alleen die extra gang (€ 10) met kaasjes laten we zo. Ik laaf me met een alcoholvrij Bitburger, best wel een lekker biertje – in de categorie ‘beter dat dan niets’ welteverstaan. De rest besluit om een flesje wit te delen en landen bij een Sloveen waarvan ik geen verdere details onthouden noch genoteerd heb.

Ik hou wel van de no nonsense bij La Buvette: niet te veel tierlantijntjes en amuses, gewoon brood + boter op tafel en van start gaan… 3. 2. 1. Here we go!

 

Continue reading

Halleluja

Een boek van Annelies Verbeke

Sinds een drietal maanden werk ik in De Krook, een nieuwe architecturale landmark in het centrum van Gent die we als imec delen met onder meer UGent en de Gentse bibliotheek. Dat was voor mij de aanleiding om na een tiental jaar geen bibbezoeker meer te zijn opnieuw een lezerskaart aan te schaffen. Maar thuis lag nog een ongelezen stapeltje dat eerst weggewerkt moest worden. Vorige week bleek dat ineens 100% verschwunden, dus zocht ik mijn eerste boek in De Krook uit…

Ik liet me meteen verleiden door de ‘sprinters’ die vlakbij de ingang geëtaleerd staan: dat zijn doorgaans recente en populaire boeken die voor maximum een week uitgeleend worden, zonder pardon en dus zonder verlenging. Dat levert wel wat leesdruk op, maar gelukkig blijkt het nieuwste boek van Annelies Verbeke geen al te dikke klepper. En ook wel écht goed, niet onbelangrijk als het vooruit moet gaan!

Continue reading