Het leven gezien van beneden

Een boek van Dimitri Verhulst

Dimitri Verhulst en Elise Descamps, je mag het gerust een haat-liefde-verhouding noemen. Na Godverdomse dagen op een godverdomse bol, De zomer hou je ook niet tegen en Problemski hotel sla ik met ‘Het leven gezien van beneden’ mijn vierde Verhulst open.

Continue reading

Kaffie Is Kaffie

Als een vriendin samen met haar vriendin een ‘speciaal’ koffiehuis opent, dan ben ik het aan mijn eigen blogethiek verplicht om even te melden bij het begin van deze post dat ik misschien niet 100% objectief ben… Maar kom.

Lies & Lien werken al meer dan een jaar naar hun droom toe: een koffiehuis waar hun vroegere werk als ergotherapeuten tevens in verweven zit, door mensen met een beperking tewerk te stellen. Ze hadden met hun verhaal touche bij Stad Gent en mogen de zaal op de eerste verdieping van het Dienstencentrum Gentbrugge aan het Keizerspark omvormen tot hun Kaffie Is Kaffie.

Continue reading

Het wordt spectaculair. Beloofd.

Een boek van Zita Theunynck

Soms is het de cover. Soms de titel. Soms zijn het de goede ratings of commentaren van andere lezers op Goodreads. In het geval van ‘Het wordt spectaculair. Beloofd.’ gaat het om een combinatie van de drie. Qua hooggespannen verwachtingen kan dit dus tellen.

Continue reading

Brasserie Latem

Ja, ik heb een zwak voor vol-au-vent. Ja, mijn beste maatje Geert lacht mij daar geregeld mee uit omdat hij vol-au-vent nu eenmaal geen foodie-waardig eten vindt. Uiteraard wil ik hem van het tegendeel overtuigen en daarom krijgt hij als poets wederompoets voor zijn verjaardag een portie vol-au-vent bij Brasserie Latem cadeau. Waarom bij Brasserie Latem? Omdat ik ergens – al kan ik me met de beste wil van de wereld niet meer herinneren waar – gelezen heb dat een respectabele recensent de vol-au-vent in deze Latemse brasserie als de beste van Gent en omstreken beschouwt.

We spreken af op een woensdagmiddag en er is meteen al wat verwarring wegens allerlei bestelwagens van vakmannen voor de deur. Op de ramen hangt ook een groot vraagteken gekleefd… Omdat het nogal druk is op de Kortrijksesteenweg en ik niet meteen een parkeerplaats vind, bel ik even om te vragen of ze überhaupt open zijn. Ja, hoor! We moeten de rode loper volgen langs de kant van de Porsche-garage en zo komen we inderdaad bij de achterdeur terecht. Een beetje vreemd binnenvallen zo bij een eerste bezoek en dat geldt eigenlijk ook voor de gehele setting, want wij lunchen terwijl in het voorste gedeelte verdergewerkt wordt aan de herinrichting.

Eerst en vooral bestellen we elk een aperitiefje en vragen nog vijf minuten bedenktijd voor de rest. Geert drinkt Italiaanse bubbels genaamd Bellavista Alma Gran Cuvée van Chardonnay en Pinot Noir druiven (€ 16). In de non-alcoholische categorie wordt mij het rabarberdrankje Van Nahmen (€ 8) aangeraden. Verrukkelijk!

Jullie merken het meteen: Brasserie Latem durf ik bestempelen als pokkeduur – al twijfel ik of dat wel een correct Nederlands woord is. Ik had me daar enigszins op ingesteld wegens de locatie, dus besluiten we na enig getwijfel om daar bij onze verder keuzes geen rekening mee te houden.

Bij de drankjes verschijnen overigens wat aperovleesjes en olijven.

Continue reading

Gekapt

Als de dame achter de Robot een tweede zaak opent met daarenboven een West-Vlaamse knipoog in de naam, kan ik niet anders dan geïnteresseerd zijn… Vroeger woonde ik vlakbij de Robot en verkende graag de vele gedaantes: apéro, lunch of feestje tot in de nachtelijke uurtjes. Dus ben ik wel benieuwd hoe ze horecazaak #2 aanpakt!

Gekapt, oftewel gehakt (gemalen vlees) in het West-Vlaams dialect. De rode draad van de eetkaart ligt vast en ik vermoed dat menig Gentenaar zich daar wel in kan vinden. Gehakt past zo hard in de categorie ‘comfort food’ dat mijn speekselklieren in overdrive gaan.

Continue reading