Eén Twee Vijf

Het zal jullie wellicht al opgevallen zijn dat ik het laatste jaar opvallend minder uit eten ga. Geen gemakkelijke opgave dus om enerzijds nieuwe adresjes te blijven ontdekken én tegelijk voldoende te komen op de plaatsen waar ik graag kom. Laat ons dat vooral als ‘first world problem’ labelen… Niettemin kijk ik al een jaar uit naar de opening van het nieuwe restaurant van chef Tomek Mroszczak (voormalig chef Ganzerik en sous-chef J.E.F.) en gastheer Lieven Cobbaut (voorheen actief in de hotelsector en vervanger van de bevallen gastvrouwen in Cochon De Luxe en Roots).

Waarom?

  • Omdat Tomeks keuken in de Ganzerik altijd bekoorde. Hij heeft een leuke eigen stijl.
  • Omdat Eén Twee Vijf ook acht jaar lang ons huisnummer was in de Bijlokevest.
  • Omdat mijn vriend sinds mensenheugnis over dat specifieke pand zegt dat het een perfect horecapand zou zijn.
  • Omdat Frederic Hooft het interieur voor zijn rekening nam en mijn vriend fan is.

Midden september zwaait Eén Twee Vijf de deuren open. Persoonlijk vind ik het een goede aanpak om een nieuwe zaak enkele weken de tijd te geven om op snelheid te komen. Dus mik ik op midden oktober om te reserveren en blijkt dat dan net niet de periode dat wij één jaar geleden Georges voor het eerst omarmden. De dag na zijn verjaardag – dus op donderdag 11/10/2018 – leg ik ons tafeltje vast en dan zullen we klinken op één jaar mama en papa.

De babysittende vrienden arriveren, wij springen op onze fiets en de fietsbrug aan het einde van het fietspad dat vlakbij ons huis voorbijkomt is meteen onze eindhalte. We mogen kiezen of we voor een tafeltje of de bar gaan. Eerst gaan we aan een tafel zitten, alleen kriebelt het na een paar minuten toch en verhuizen we naar twee barkrukken.

Tschjingen op iets moois hoor je naar onze mening te doen met een glas champagne (Jacquesson – € 12,50). Ondertussen inspecteer ik de helder opgebouwde kaart: per gang (start – voor – hoofd – na) kies je tussen één van de drie opties. Op basis van wat ik op Instagram zag voorbijkomen, maakte ik thuis alvast een preselectie.

We starten met fish cakes, chili dip (€ 7,50) en pastrami, mosterdzaadvinaigrette (€ 8) bij onze champagne. Met ons zicht op de keuken – mijn favoriete zicht overigens – kan ik quasi elke beweging van Tomek meevolgen en zo weet ik ook telkens wanneer ons eten er aan komt… Handig!

Continue reading

Kin Khao

Uit eten met een groep, zoals jullie weten niet meteen mijn favoriete activiteit. Wanneer je daarenboven ook nog eens het organiserend comité belichaamt, komt de druk van de restaurantkeuze vanzelfsprekend bij mij te liggen. We doen van reünie met een groep ex-collega’s, een team dat al eens graag Thai ging afhalen en uit eten – ik herinner mij De Witte Olifant en Nam Jai in het bijzonder. Dus denk ik in die richting verder als foodknipoog naar vroeger…

Aroy Aroy zou een optie kunnen zijn, helaas met het vaste menu aldaar wat boven budget. Daarom informeer ik bij Kin Khao – een nieuwe Thai in de Donkersteeg van en over wie ik al leuke foto’s op Instagram zag verschijnen – of zij groepen ontvangen. Blijkt dat ze aan de lange tafel op de eerste verdieping twaalf personen kunnen zetten. Ideaal! Bij de reservatie laten ze ook meteen weten dat er een limiet zal liggen op het aantal verschillende gerechten dat we mogen bestellen. Fair enough, dat hoort inderdaad standaard bij het uit eten gaan met een groep.

Wanneer ik aankom, bestelden de vroegste vogels alvast een aperitief. Ik zie Singha (€ 3,50 – het bekendste Thaise bier) en Pink Elephant (€ 5,50 – sparkling rosé uit Spanje) op tafel staan en ik sluit me aan bij de bierdrinker…

Eens bijna iedereen – behalve onze voormalige baas die een doorwinterde laatkomer is en blijft – rond de tafel zit, duiken we in de menukaart. Ondertussen weten we dat we per gang maximum vier verschillende gerechten mogen selecteren. De meningen blijken wat verdeeld over enkel hoofdgerecht of toch ook een voorgerecht. Bijgevolg landen we als echte Belgen op een compromis: we zullen vier voorgerechten delen.

Thod Mun Kung (Shrimp Cake) – Gefrituurde pasteitjes van gemalen garnalen en varkensvlees geserveerd met een zoete pruim dipsaus (€ 9,50) Continue reading

Chickpea

Minstens drie keer stond ik al voor een gesloten deur bij Chickpea. De eerste keer omdat ze verhuisden naar een nieuwe locatie, de tweede keer omdat ik hun sluitingsdag uit het oog verloor, de derde keer omdat ze uitzonderlijk gesloten waren. Vorige week ontdekte ik dat de Melkmarkt op een goeie vijf minuten wandelen ligt van het nieuwe imec kantoor in Antwerpen. Viermaal is scheepsrecht…

Ik wandel binnen en installeer mij aan een tafeltje tegen de muur. Dat betekent dat ik op een bank met kussens mag plaatsnemen – altijd leuk! Verder vind ik het meteen een fijne ruimte om in te vertoeven, alleen jammer dat de voor de rest erg leuke hangplanten alle zicht op de krijtborden met menu en suggesties belemmeren.

Continue reading

Oker

Een boek van Ellen Verstrepen

Wederom eentje dat ik me liet aanraden door @bendevanhetboek, ondertussen het derde in rij… Ik vind het fijn om debuten te lezen, net zoals bij Niet dat het iets uitmaakt probeer ik dan in het hoofd van de debutanten te kruipen. Hoelang dromen ze al van een eigen roman? Wat triggerde hen om de eerste zin op papier te zetten? Of schreven ze eerst een ander verhaal en stuurden ze dat niet naar de uitgever? Of retourneerde deze laatste het wegens ontoereikend? Hoeveel tijd kostte het om dit boek te schrijven? En hoe zag hun schrijfpatroon er uit? Als een nine-to-five job of onregelmatig en chaotisch? In een doorsneehuis in een doorsneestraat of op een bijzondere afgelegen locatie? Dan denk ik aan een vuur- of watertoren, een cabin in the woods, …

* een heel klein beetje spoilen, een heel klein beetje maar… * Continue reading

Benoit & Bernard Dewitte

Met enkele vrienden plannen we sinds een paar jaar om de zoveel tijd een (high-end) etentje. De aanleiding voor onze eerste dinner date was in 2016 de nakende sluiting van In De Wulf (Dranouter); ondertussen tafelden we tevens bij de eerste pop-up locatie van Aroy Aroy (Gent), La Buvette (Brussel) en Souvenir (Ieper).

Één van de clubleden wil al lang eens naar Benoit & Bernard Dewitte in Zingem en enkele weken geleden was het zover. We regelden een vriend als taxi heen en een ‘echte’ (Taxi Demeyer uit Oudenaarde) terug, zodat we niet hoeven te bakkeleien over een BOB. Bij aankomst moeten we allemaal toegeven dat we op basis van hun online identiteit dachten in een veel landelijker omgeving te arriveren. Het restaurant bevindt zich namelijk in een vrij dichtbebouwde straat vlakbij de N60… Eens binnen merken we echter dat de tuin wel degelijk dat platteland ademt en de bouwstijl ademt mee. Hoewel we niet mogen klagen over deze septemberdag, laat het weer helaas niet toe om buiten te dineren.

De zaterdagavondkaart laat ons de keuze tussen vijf (€ 81) of zeven (€ 100) gangen. Met bijpassende wijn betaal je respectievelijk € 112 of € 140 per persoon. We hebben zowat de stilzwijgende afspraak om met dit gezelschap all the way the gaan voor die één à twee keer per jaar dat we in deze constellatie uit eten gaan. “Als we dan toch naar Zingem – of bij vorige kwesties Ieper / Brussel / Dranouter – gereden zijn…”

Starten doen we tevens op gepaste wijze: met een coupe maison (€ 16).

Vooraleer ik verder ga, misschien toch nog even beloven dat ik ondanks twee handicaps mijn best zal doen om er een boeiende post van te maken… Enerzijds leende het schemerdonker zich niet tot fotogenieke food pics, ondanks de verenigde krachten van @gtje en mezelf. Anderzijds verzuimde ik om de avond zelf of de dag daarna wat nota’s te maken over de wijn, waardoor ik nu wel heel diep moet graven in mijn geheugen.

Daarom hou ik het wat de wijn betreft op algemene felicitaties voor sommelier Bernard Dewitte. Zijn wijnmatching bevalt ons! Hij gaat voor eigentijdse keuzes die helemaal in lijn liggen met mijn persoonlijke smaak… Eén wijntje kochten we bijvoorbeeld ooit al in de Cru, meer bepaald de Porseo Bianco Zio Porco uit de Veneto regio in Italië.

Tijd voor hapjes!

amandel · geroosterd · gerookt
koolrabi · Siciliaans brood
Continue reading