Steendam 66

Om het einde van een era te vieren, spreek ik met een collega en voormalige teamgenoot af om te gaan lunchen. Gezien mijn permanente honger naar nieuwe adresjes, kijk ik dan – indien de goedkeuring van het gezelschap – even op mijn restolijstje. Daar stond Meat & Great al even op, maar deze bistro in de Vlaanderenstraat blijkt inmiddels een paar maanden gesloten te zijn.

Nog hoger op mijn lijst bevindt zich Steendam 66 – even ter verduidelijking: hoe hoger op de lijst, hoe langer het restaurant er al op staat. We besluiten dus om richting Steendam te trekken. Ik parkeer wegens gietende regen ongeveer vlak voor de deur en wandel rond 12u30 binnen. Er zitten nog enkele andere tafels met gezelschappen die ik op het eerste zicht als business lunchers zou labelen in dit voornamelijk houten interieur. Gezellig!

2016-06-15 12.49.00

Continue reading

Wat alleen wij horen

Een boek van Saskia De Coster

Mijn tweede Saskia De Coster, na Wij en ik. Wanneer een vriendin mij dit boek uitleent, verwijzen we naar die andere roman van Saskia De Coster. Vreemd genoeg kan geen van beiden zich écht goed herinneren waarrond het verhaal in ‘Wij en ik’ nu ook alweer draait. Dat pleit niet echt voor Saskia De Coster. Maar goed, we vergeten deze vorm van lezersdementie even en ik ga van start in ‘Wat alleen wij horen’.

Wat-alleen-wij-horen-Cover

Continue reading

Publiek, tweede lunch

Mijn eerste bezoek aan Publiek dateert van eind januari 2014, niet zo lang na de opening. Ter gelegenheid van deze verjaardagslunch – niet voor mij, maar voor een vriendin – stap ik dus pas voor de tweede keer over de drempel bij chef Olly Ceulenaere en z’n gastvrouw Kelly in de Ham. Unbelievable but true… In die tijd beloonde Michelin hen met een ster.

Mijn mooi opgetooide vriendin – zwart kleedje, dito lange oorbellen – wacht al op mij. Het warme weer laat zich perfect binnenwaaien door het kamerbrede omhooggeschoven raam in de voorgevel. We wachten even tot onze drankjes opgenomen worden. Van bij de sprankelende wijnen voel ik het meest voor La roue qui tourne (€ 8,50 – Chenin Blanc, Loirestreek), mijn vriendin verkiest de roze bubbels.

Ondertussen stel ik voor om de lunch met het extra voorgerecht (€ 28 + € 10) te bestellen. We zijn hier tenslotte om een verjaardag te vieren én ik ben ook wel benieuwd naar die gedroogde entrecôte. Dat is dan beslist!

2016-06-08 12.36.22

2016-06-08 12.44.34

Continue reading

Botticelli

Wanneer we op een (late) zaterdagmiddag toevallig in de buurt van Nieuwpoort rondwaren, begint er in mijn hoofd ineens een lampje te knipperen: Botticelli – Botticelli – Botticelli – … Inderdaad, deze Italiaan in de Nieuwpoortse winkelstraat staat al minstens drie jaar op mijn restolijstje. Langer kan ook! Ik bel even en we mogen afzakken.

Ondertussen slaat de klok 13u30. We beslissen om niet te aperitieven met bubbels, maar een Verdicchio (€ 6) van de wijnkaart te selecteren. Een prima keuze, besluiten we eensgezind na de eerste slok! Daarbij komt een kommetje gemengde olijven van prima kwaliteit en je weet meteen dat deze olijven een voorbode van het andere eten zijn…

2016-06-11 13.46.15 Continue reading

Ons Keuken

Zoals ik op Facebook postte bij mijn check-in: “Altijd spannend, gaan dineren bij een (oude) bekende! Bring it on, Benny…”. Benny Vandenbogaerde opende een half jaar geleden samen met zijn vriendin Lisbeth Ons Keuken op de Kortrijkse Grote Markt – volgens mij in het pand waar vroeger Pain Demi of zoiets broodjes en slaatjes serveerde (een herinnering uit mijn Barco tijdperk tussen 2006 en 2010). Benny is een oude kennis van vooral mijn vriend en het koppel waarmee we afgesproken hebben, eentje van ‘den uitgank’. Hij kookte voorheen al bij Domestica en Allegro Moderato in Gent.

In Kortrijk is het Pinksterweekend synoniem voor de Sinksenfeesten, iets wat we op het moment van onze reservatie helemaal vergeten waren. Ons Keuken installeerde voor de gelegenheid een extra groot terras mét draaitafel, dus het restaurant blijkt bij ons bezoek niet 100% in zijn gewone doen. Bovendien reserveerde ons gezelschap vrij laat op vrijdagavond (meer bepaald om 20u30), waardoor we de laatste ‘normale’ eetgasten blijken voor de Sinksenfestiviteiten vanaf zaterdag van start gaan.

We installeren ons als eersten aan een ronde tafel en de wederhelft gaat alvast even zwaaien in de keuken. Eens voltallig komt chef Benny het menu toelichten en hij belooft voor wat lekkers te zorgen. En hij meent het: we krijgen een fles cava, een plankje Secreto en twee amuses (aspergesoep en gerookte sprot met groene asperge). Benny sprak met veel enthousiasme over zijn vlees: zowel de Secreto als het gerijpte vlees.

2016-05-13 20.59.58

2016-05-13 21.11.26

Continue reading