De Kuiper

Al meer dan een half jaar in Vilvoorde werken.
Al meer dan een half jaar beroepsmatig foodie zijn.
En nog niet langsgeweest bij De Kuiper.

Een culinaire schande, dat besef ik…
Die schande zette ik vandaag dan ook recht.

Vilvoorde staat voor paardenvlees. Met dit voedselmatige doel logischerwijze in gedachten trok ik naar De Kuiper. Maar tevens met als oogmerk opnieuw een element op het lijstje met 70 dingen die je moet eten voor je sterft te mogen schrappen. Op dat lijstje staat verwonderlijk geen paardenvlees, maar kalfskop.

Het gevelbord kondigt alvast een “groote specialiteit van paardenbifsteken sedert 1859” aan. Het interieur ademt authenciteit: veel hout, rode tegelvloer, eenvoudige tafeltjes en stoelen, plastieken tafelkleden met ouderwets motief.

Dierenvrienden vinden paardenvlees consumeren misschien een verderfelijke gedachte. Ik – evenals de rest van het gezelschap – twijfel echter niet en ga resoluut voor de gegrilde paardenbiefstuk (200 gr).

Om mijn andere objectief evenzeer te halen, bestellen we een proevertje kalfskop als hapje vooraf. De vlotte, volkse doch voorkomende obers brengen naast de kalfskop en het bijhorende dipsausje drie vorkjes om gezamenlijk de kop te consumeren. Attent! Mijn (absoluut geen kenners-)oordeel zegt vers en smeltend in de mond, om het in M&M termen uit te drukken.

Luttele ogenblikken na de bestelling verschijnt de plat de résistance op tafel: een saignant gegrilde paardenbiefstuk met een stukje lookboter erop en een toefje tuinkers ernaast. De borden worden geflankeerd door kommen kropsla, frietjes, béarnaisesaus (voor mijn disgenoten), champignonroomsaus en mayonaise.

De ietwat botte steakmessen worden ruimschoots gecompenseerd door het übermalse vlees. Zonder overdrijven een revelatie voor mijn smaakpapillen – zeker voor een niet zo’n overtuigde vleeseter als mezelf. Naast de steak bevallen daarenboven alle andere elementen die het plaatje van De Kuiper doen kloppen.

Een paardje naar mijn vaartje! Hier kom ik allicht terug. Volgende keer met mijn fototoestel in de aanslag, als ik tenminste niet door mijn tateraard opnieuw fotoloos voldaan naar buiten wandel…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *