De Tempelier

Mijn ouders komen nogal graag op zondagavond langs om te dineren. In hoofdzaak uiteraard fijn, want ik hou van dineren. In bijzaak een tikkeltje lastig, want te veel restaurants in Gent lassen een rustdag in op zondag. Na ongeveer de helft van mijn restolijstje overlopen te hebben, botste ik op De Tempelier. En jawel, Frederik en Ingeborg verwelkomen graag gasten op zondag en zo reserveren wij…

De website belooft een niet omgebouwde bruine kroeg die tegenwoordig als brasserie fungeert. Mijn vader verkeert inderdaad meteen in een jeugdsentimentele sfeer van zodra hij het pand betreedt. We mogen één van de twee voor-vier-personen-gereserveerd-tafeltjes kiezen en gaan voor de combinatie van stoelen en zetel. Ikzelf in de zetel, steevast. Tegen de muur hangt een krijtbord met wat wij als de suggesties vermoeden, maar bij nader inzien blijkt dat de volledige menukaart te zijn. Wij hebben geen bezwaar tegen beperkt, al is dit wel erg beperkt. De keuze bestaat uit onderstaande voorstellen:

  • Zeewolffilet met hollandaise, Belgische asperges en pommes dûchesses
  • Lamsgigot met tomaat, lentegroentjes en amandelkroketjes
  • Salade geitenkaas

Mama, papa en ik gaan voor de vis, mijn wederhelft voor het vlees. De zaak zit niet zo heel erg vol, als in ongeveer vier tafels. Het duurt daarentegen wel even vooraleer onze borden op tafel verschijnen, maar met de belofte van verse en bijgevolg eerlijke keuken in het achterhoofd zijn wij uiteraard iets geduldiger. De drie porties zeewolf verschijnen mooi afgestemd samen met het lam, de vismensen krijgen daar ook nog een slaatje bij aangeboden (cresson, preischeuten, rodebietscheuten).

De presentatie is nogal alledaags; gelukkig maakt de smaak dat goed. Krokant gebakken zeewolffilets met een zurige hollandaise, smakelijke gekookte en afgebakken asperges – al doet de diameter me in dit seizoen wel twijfelen of het effectief Belgische waren – en puree. De pommes dûchesses van op het krijtbord blijken simpelweg puree te zijn, maar who cares. Ook langs de vleeskant zie ik goedkeurend gesmak.

We ronden af met een koffie, een ongemeen lekker chocoladekoekje op een ongemeen schattig bordje en een o zo schappelijke rekening van € 104.

Hier komen we zeker nog terug voor een smakelijke schotel volgens de goesting van de chef. Al lijkt de gastvrouw tegenwoordig iets gereserveerder dan de waardin van een bruine kroeg, de rebus boven de toiletdeur zegt nog steeds “Zuipt u goeste”… :)

2 thoughts on “De Tempelier

  1. Het Tempelierke! Daar heb ik vele vele vele tientallen nachten doorgebracht in mijn studententijd. De Jean had een waanzinnige dollectie abdijbieren, maar we lieten ons meestal vangen voor een Bons Voeux van Dupont. Heerlijk bier. Als ik nog eens in Gent ben ga ik een kijkje nemen. Ik passeerde er toevallig vorige maand maar het was dicht. Jeugdsentiment.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *