Brooderie

Waar spreek je op een feestdag ‘s middags af voor een eenvoudige lunch? Greenway en de vrij nieuwe Panorama koffiebar in de Nederkouter blijken niet open te zijn. Dus stel ik voor om naar Brooderie in de Jan Breydelstraat te gaan. Het is adresje dat ‘s zondags tevens open is en door de nabijheid van de Graslei wel wat toeristen trekt. Je kunt er logeren in de B&B, brood en gebak kopen of ter plekke eten.

Ik kom een half uur voor het afgesproken tijdstip aan; eigenlijk bewust omdat ze geen reservaties aannemen. Tijdens het wachten drink ik een koffie (met broodpudding die ik niet aanraak) en lees ik wat in ‘De asielzoeker’ van Arnon Grunberg. Onze tafel vlakbij het raam geeft een gezellig uitzicht op hun terras en de gevel van het Designmuseum. Het interieur van Brooderie is absoluut niets voor mij: donkergele gevlekte muren die een mediterraanse voorkeur doen vermoeden, veel afgeschuurde houten tafels met verschillende stoelen. Een eerder rommelig geitenwollensokkengevoel en op de één of andere manier stoort het mij dat de stem van de uitbaatster zo ver draagt. Ik hoor haar instructies uitdelen, privé-telefoongesprekken voeren, … Allemaal geen probleem, ik hou er zelfs van om te lezen (of zoals vroeger in ons beluikje in slaap te vallen) met babbelende mensen rondom mij / op de achtergrond. Zonder één overheersende stem welteverstaan.

Wanneer mijn vriendin aankomt, gaan we op zoek naar de kaart. We zien iemand die zelf nemen bij een pilaar in het midden van de eetzaal en zij volgt dat voorbeeld. Even kijken… Ik wil best wel een prosecco (€ 6) als aperitief, zij past wegens nog werk te doen. Daarna vragen we beiden de dagsoep (€ 4) die pompoen blijkt te zijn.

Mijn prosecco verschijnt, in het gezelschap van een kommetje chips met zoutsmaak, brood, boter, peper en zout. Die bubbels doen deugd! Het lijkt alsof ze wachten met de soep tot na mijn aperitief, maar het blijft duren – ook als mijn glas al lang leeg is. Ineens merkt één van de obers op dat we nog niets gekregen hebben en hij komt even later terug met de mededeling dat de pompoensoep op is… Om 12u30? Tja, tomatensoep dan maar. Ik twijfel wel even om naar een stuk quiche te switchen, het blijft bij twijfelen.

2013-11-01 12.25.45De kommen tomatensoep worden op onze borden gezet en na de eerste lepel zijn we het er over eens dat dit verse tomatensoep is. Wanneer je ergens kunt kiezen tussen de dagsoep of de tomatensoep die altijd op de kaart staat, bekruipt mij de vrees dat die tomatensoep ietwat kunstmatig zal smaken – als uit een blik of brik. Onterechte vrees bij Brooderie, want deze tomatensoep proeft naar echte tomaten. We besmeren wat boterhammen met boter en kruiden met peper en fleur de sel om te ‘doppen’. Het feit dat de broodmand sneetjes van verschillende types brood bevat, kan ik appreciëren.

Eerst vatten we het plan op om bij Brooderie nog een koffie te drinken en misschien wel een stuk taart te bestellen. Dan kom ik echter met het tegenvoorstel om dat iets verderop bij Goesting te doen. Voorstel aanvaard! Als we nu ook nog de aandacht van de ober kunnen trekken die hardnekkig naast en over ons lijkt te kijken, kunnen we afrekenen en wat mij betreft voornemen om toch niet meer al te snel terug te komen bij Brooderie. Er zijn te veel andere adresjes in Gent die mij veel meer op het lijf geschreven zijn…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *